Tot de volgende Australia!

Het is nu al een tijdje geleden dat jullie nog iets van mijn avonturen in Australië hebben gehoord. Er is dan ook al veel gebeurd, maar ik zal het kort proberen houden. Dit is ook mijn laatste blogbericht aangezien ik binnen enkele uren op het vliegtuig stap voor de lange terugreis.

Tijdens onze laatste week in de shelter hebben we het niet zo druk meer gehad. De jonge dieren worden groter en hebben minder melk nodig, andere zijn vrijgelaten of zijn groot genoeg om het zonder melk te stellen. Het is nu herfst in Australië en de lange zonnige dagen in korte broek zijn voorbij. Het zijn vooral de nachten die koud zijn. Als de zon schijnt is het altijd leuk dat possums die normaal binnen in hun kooi zitten eens buiten komen. De 2 jonge ringtail possums die in het begin van onze stage nog in onze handpalm pasten zijn nu al de grote van een rat en zijn volledig zelfstandig. Ook de echidna mocht nu vrij buiten lopen (onder toezicht weliswaar), alleen blijft hij nogal graag in zijn bed liggen :p

Ringtail possum

De echidna

De grootse kangoeroes die we zitten hadden waren nu groot genoeg om vrijgelaten te worden. Met veel spanning het hekken opengedaan, maar tot onze grote verbazing was niemand enthousiast om naar buiten te gaan. Na een tijdje was het Sunny (met de geamputeerde poot) die als eerste haar vrees overwon en naar buiten sprong. Dat was van korte duur, want na een korte verkenning in de bush zat ze alweer binnen in de yard. Later is ook de rest naar buiten gegaan en begon iedereen te wennen aan het idee dat ze nu konden staan waar ze wouden. Ook hebben we de borden opgehangen in de bush (keep out, private property) om ongenodigde gasten buiten te houden. Tot zover onze laatste week in de shelter.

De dagen die hierop volgden heb ik doorgebracht op een chestnut farm. Een week kastanjes oprapen om wat bij te verdienen voor onze trip naar Sydney en de rest van ons verblijf in Australia. Dat geld kwam al goed van pas toen we naar de Cinéma in Wangaratta gingen na een bezoek aan de bibliotheek. Aangezien we nu wat vrije tijd hadden werd het tijd om aan onze thesis te beginnen denken. Kopies nemen van al de boeken is te duur dus nemen we maar foto’s :p Samen met Ranee zijn we ook nog naar Mt. Buffalo gegaan. Een grote berg die op een buffel zou moeten lijken, maar dat niet deed.. Het was wel een zeer mooi natuurgebied met prachtige uitzichten, mooie wandelpaden, watervallen en in de winter zelfs sneeuw en skimogelijkheden. Ze noemen het niet voor niets “The Australian Alps”.

Sunny

Mt. Buffalo

Eindelijk was het dan zover om naar Sydney te gaan. We zouden hier 4 dagen blijven en den toerist gaan uithangen! Toen het vliegtuig opsteeg hadden we het besef dat onze prachtige reis bijna ten einde was. We hadden eindelijk nog eens tijd voor onszelf na meer dan 3 maand tussen andere mensen te leven, dus we keken er naar uit. het hotel zag er stijlvol uit, de kamer was klein maar in orde. Er zaten wel kakkerlakken, maar dat was blijkbaar overal zo in Sydney :p De eerste dag zijn we direct door enkele parken gelopen en uiteraard naar het Opera House en de Harbour Bridge gaan kijken! Een “must see” en een perfecte opening voor ons reisje. Die dag afgesloten met het typische fish and chips. De volgende dag naar het natuurhistorisch museum gegaan. Een groot, maar vooral interessant museum. Ze hadden alles van de vreemdste kristallen en de grootste goudklompen, tot skeletten van allerlei dieren waarvan die uit de prehistorie de meest fascinerende waren. Daarna nog veel sightseeing gedaan en de stad eens doorgelopen in het donker. Alles ziet er volledig anders uit, alsof je je in een nieuwe stad begeeft. De volgende dag de monorail door een stuk van de stad genomen en naar de nieuwe Pirates of the Caribbean gaan kijken op het grootse scherm ter wereld weliswaar ;) De volgende dag was jammer genoeg al onze laatste in Sydney. Na een boete te moeten betalen van 66$ voor het niet online inchecken zijn we naar Melbourne gevlogen, waar Jason en Annelies ons opwachten. Een blij weerzien en we zijn dan ook naar de pub gegaan om verschillende Australische bieren te proeven en lekker te eten. Bieren zoals de ‘Hopinator’ en ‘the beast’ :p

Opera house!

Jurassic park

Sydney harbour by night

De komende dagen hebben ze ons meegenomen naar enkele leuke plaatsen in Melbourne zoals het art museum en de bekende Hosier Lane, waar elke muur vol staat met graffiti van bekende(Banksy) en minder bekende artiesten. Verder nog lekker gegeten in één van de vele kleine steegjes die Melbourne rijk is en daarna nog een dagje bij hun thuis, in Redhill, doorgebracht en daar naar een art park gegaan. We werden ook uitgenodigd door de heel vriendelijke ouders van Jason om bij hen te komen eten. We konden daar uiteraard niet met lege handen aankomen dus zijn we belgisch bier gaan kopen. Jaja zelfs in het verre Australië worden onze lekkere bieren gewaardeerd! Terug in Melbourne hadden we tickets gekocht voor naar de tentoonstelling van Tutanchamon te gaan kijken. Bleek dat zijn ganse familie aan incest deed :p De komende dagen zijn we naar de university bib in Melbourne gegaan waarna we weer enkele dage zoet waren met foto’s trekken van alle pagina’s in de boeken. Gisteren zijn we naar een jazz optreden van WAYJO gegaan in de bekende Bennets Lane jazz club. Vandaag is onze laatste dag in Australië. We zijn naar een match AFL gegaan! Aussie football, North Melbourne vs Sydney. Een toffe ervaring en daarna afgesloten met onze zelfgemaakte kaaskroketten ;) Eigenlijk was alles hier een toffe ervaring en het voelt best raar om na al die tijd te vertrekken, maar langs de andere kant voelt het goed om te weten dat we naar huis gaan. Ik ga je missen Australië!!!

I'll be back

Hosier lane

WAYJO

AFL

9e week in de shelter

Ondertussen zijn we al 2,5 maand in Australië. Nog 3 weken in de shelter en daarna  2 weken vakantie met een bezoek aan Sydney! Om die vakantie te kunnen betalen zijn we dinsdag kastanjes gaan plukken. Sommige vallen gewoon uit de bolster en die heb je dan ook maar op te rapen. Bij andere valt de volledige bolster naar beneden en moet je die eerst opentrekken. Gelukkig hadden we van die huis tuin en keukenhandschoenen die verbazend goed werkten. We kregen een hele hoop witte emmers die we tot op de rand moeten vullen. Een emmer is 15kg en daar krijg je 15$ voor. Er lagen niet veel kastanjes en na 7u werken hadden we met ons tweetjes maar 9 emmers geraapt. Gene vetten, maar elke beetjes helpen. De volgende dag overal spierpijn en een zere rug van elke keer te moeten bukken.



Chestnuts zijn de max!

 In de shelter is er een nieuw kangoeroetje binnengekomen. Monty werd zonder moeder aangetroffen en is nog te klein om het zonder haar te redden. We geven hem de beste zorgen, maar hij is toch nog wat onwennig zo zonder zijn moeder. Helaas ook triestig nieuws, Rocky de wallabi die ik vorige week gaan redden ben is overleden. Sam heeft hem op een foute manier vast genomen waardoor hij ademhalingsproblemen is beginnen krijgen.. Als dat nog niet genoeg is zijn ook de kleine skippies ziek geworden. Ze krijgen medicatie tegen E.coli en stellen het al veel beter. Enkel Tommy heeft er last van. Bij deze een filmpje van Tommy die gepiddelt wordt door Glenda. Zijn kak is grijs geworden door de E. coli, enjoy! ;)

Monty

Nu wat beter nieuws. De baby Echidna mocht Donderdag zijn eerste stapjes in de bush zetten. Aangezien we hem maar 1x om de week te zien krijgen (lui beest) is het best wel speciaal om hem nu vrij te zien rondlopen. Snel enkele termieten gaan zoeken om hem te leren jagen. Daarna heeft Taya, de dochter van Ronnie, mijn haar eens bijgeknipt. Er was natuurlijk wel een kans dat ik er als ne mongool kon uitzien, maar dat moet je er bij nemen als je niet naar de kapper wil gaan :p

Baby puggles

Ondertussen hoeven we Sunny’s poot ook niet meer verzorgen. De wonde is zo goed als genezen en ze mag nu zonder verband rondlopen. Dat is maar best ook want een volwassen kangoeroe verzorgen is geen pretje! Zelfs verdoofd zijn ze nog sterk genoeg om iemand te verwonden. Voor we naar Ranee vertrokken moesten Sam en ik eerst enkele borden maken met ‘private property, keep out, wildlife shelter’ erop. Aangezien de shelter in een bos gelegen is waar men mag jagen en kamperen, lopen er geregeld mensen rond die hier niks te zoeken hebben, of zijn ze aan het jagen en met moto’s aan het rondrijden wat de dieren schrik aan jaagt. Sam is 21 en kan wel totaal nie deftig schrijven, laat staan tekenen. Ik vond zijn tekening van een koala zo hilarisch dat ik dit moment met jullie moest delen :p



Picasso is er niets tegen!

Dit weekend zijn Ranee, Marion en ik naar Balarat, ongeveer 4u van Beechworth, gereden om daar bij Derrick (broer Ranee) en de rest van de familie Pasen te vieren. We hebben voor de kindjes eitjes verstopt. Elke keer dat ze de gevonden eitjes in de mand kwamen leggen namen wij ze er stiekem terug uit om ze opnieuw te verstoppen en daarna geholpen met het opeten ervan :p ‘s Avonds nog even door de stad gereden met Derrick, die maar al te graag zijn historische kennis van de stad wou tonen. Na het eten naar de film ‘In Bruges’ gekeken. Een film over twee huurmoordenaars, waarin regelmatig wordt gevloekt en aangezien Tante Elwyn een doodbraaf gelovig menske is, was die nogal gechoqueerd door al dat grove taalgebruik (oohnee toch) :p



Fin heeft een ei gevonden



Hier konden goudzoekers hun goud ruilen





We hebben ook het ‘Australian ex-prisoners of war memorial’ bezocht. Dit memorial is ter nagedachtenis van alle Australische soldaten van Ballarat die tijdens de eerste en tweede wereldoorlog, alsook de Koreaanse en de boer oorlog gevangen genomen werden of stierven. De grootvader van Ron was zo iemand en we zijn dan ook zijn naam gaan zoeken tussen de duizenden namen. Daarna nog rond Lake Wendouree gestapt. Hier vonden de 1956 Olympische spelen plaats waar ons land ook aan deel nam (of ze iets gewonnen hebben is een ander paar mouwen). Verder hebben we het verlengde weekend rustig afgesloten en voor we het wisten was het alweer tijd om terug naar de shelter te gaan. Omdat we een langer weekend genomen hebben gaan we nu 2 weken werken ipv. 1 week.

Tot dan allemaal! x



Lake Wendouree



9e week in Australië

G’day! Vorig weekend helaas geen tijd gehad om iets op mijn blog te plaatsen, maar dat ga ik nu allemaal goedmaken. Voor degene die denken dat Australië altijd ‘bakken en braden’ is, eerst even een kort weerbericht. Het is hier nu al bijna 2 weken aan het regenen en koud aan het wezen. Af en toe laat de zon zich eens zien en op een goede dag is het 20°C, maar daar stopt het ook. Nuja als het hier kouder wordt wil dat zeggen dat het bij jullie warmer wordt en dat mocht wel eens tijd beginnen worden ;)



Maandag 11 april

Door al die regen komen er veel regenwormen naar boven en daar zijn de kookaburras verzot op. Kookaburras zijn familie van onze kleine blauwe ijsvogel. Behalve het feit dat ijsvogels zalige beesten zijn, kunnen kookaburras nog iets speciaal. Ze lachen namelijk. Het is alsof er een hoop mensen zit te schaterlachen in het bos, echt bizar! :p Iemand die minder van de regen houd is Ron, de man van Glenda. Ron haat werken. Als het te veel regent kan hij blijkbaar niet met zijn graafmachine aan het werk en dat wil zeggen dat hij klusjes mag doen in de shelter, iets wat hij oh zo graag doet :D Dus dinsdag hebben hij en ik onze keukenkast wat hoger gemaakt. Na een lange zoektocht naar het geschikte hout konden we beginnen afmeten, zagen en alles aan elkaar zetten en de kasten erop plaatsen en vastvijzen aan elkaar. Daarna wou Glenda dat de gaten aan de achterkant verdwenen en dat de achterkant wit moest worden. We hadden grote stukken wit plexi glas maar omdat de achterkant niet even was en de plexi daardoor kon breken moest ik er eerst een grote plank op bevestigen. Het eindresultaat mocht er zijn en Glenda was tevreden. En ik ook, aangezien ik er meestal op moet koken :p


Inzoomen die handel!



Onze nieuwe keuken



Woensdag werden we opgeroepen (Ron weeral aan het zuchten dat hij iets moest doen) om een wallabi te gaan halen die voor de kantoren van een bedrijf in elkaar was gezakt. Verdovingsmiddel en een net meegenomen voormoest het dier willen ontsnappen. Daar aangekomen was het dier uitgeput, zelfs weg springen lukte niet meer. Verdoven en samen met mij op de achterbank van de wagen. Bij de plaatselijke dierenarts gestopt om het dier te laten onderzoeken. Dierenartsen moeten volgens de wet inheemse dieren altijd en gratis verzorgen. Vele geven niet om inheemse dieren en gratis verzorgen is uit den bozen. Gelukkig wouden ze meewerken en werd de wallabi onderzocht. Hij had niets gebroken en we wisten niet goed wat de oorzaak was, van het niet bewegen. Rehydratatie vloeistof onderhuids toegediend en terug naar de shelter gereden waar we hem in een verse stal gelegd hebben. Later op die dag nog een vreemde, maar mooie mot gevonden die siste als je ze aanraakte. Aangezien de sugar gliders hier verzot op zijn heb ik de mot voor het goede doel opgeofferd.

Ron maakt zich klaar!

Bij de dierenarts

Later die week wou de possum, die was aangevallen door een kat of hond, niet meer naar het toilet gaan, met als gevolg dat hij ook niet meer wou eten. Een goede scheut laxeermiddel doet wonderen en de volgende dag lag meneer zijn kooi vol keutels en was zijn etensbakje leeg. Ondertussen kon de wallabi nog steeds niet lopen en mocht ik hem elke dag verzorgen. Te beginnen met 9 druppels ‘Meticam’ met een zelfde hoeveelheid melk te mengen en oraal toe te dienen. Dit is voor ontstekingen tegen te gaan en om de pijn te verminderen. Daarna 0,5ml ‘Trisoprim’ (antibiotica) intra-musculair toedienen gevolgd door een dosis ‘Nutrigel’. Dit is een vitaminepasta die je mengt met water en ook oraal toedient. Aangezien het dier veel vocht moet binnen hebben krijgt hij ook 10ml ‘Lectade’ gemengd met 100ml lauw water. Dit is een rehydratatievloeistof die elektrolieten bevat. Regelmatig moest ik ook gras in zijn mond steken zodat hij toch iets van eten binnen kreeg. Dit moest elke dag herhaald worden.

Nutrigel

Zaterdag had ik een dag vrij en kwam Dino mij halen om te prospecting naar goud en andere zaken. Er wordt nog regelmatig goed gevonden. Natuurlijk moet je weten waar je moet zoeken en daar knelt soms het schoentje :p Wie niet waagt niet wint dus zijn we het de metaaldetector en goudpan op zoek gegaan naar rijkdom. Na enkele keren verkeerd gereden te hebben en een platte band te mogen vervangen weliswaar :p Ook naar een uitkijkpost geweest en naar een waterval gaan kijken in de buurt van onze zoekplaats. Veel gezocht, maar niets gevonden. Wel een wombatschedel meegenomen als souvenir. Nu enkel nog meesmokkelen naar België. Terug in de shelter kwam Ron als snel zijn goud verhalen vertellen. Een legende over een gold nugget zo groot dat je er op kan leunen :p Hij heeft mij wel nog een gezegd dat er in de creek hier een goede plek is om goud te vinden en daar ga ik dan ook in de loop van mijn stage eens gaan zoeken. Diezelfde avond nog een 'white tail spider' naast de wallabi gezien. De beet van zo'n spin kan je vlees doe wegrotten naart schijnt. Gezellig allemaal :)



Tjah :p



What a view







We keep in touch!

x

2 maand Australië

Dag iedereen, ondertussen zijn we al 2 maand van huis weg (al lijkt het maar enkele weken). Aangezien ik mijn arm om zeep heb geholpen vorige week door ‘god knows what’ te doen ben ik maandag (op aanraden van Ranee) naar ‘Beechworth massage’ gegaan om mijne puut ne keer te laten verwennen. Een massage aan mijn rechterbovenarm en dan ‘cupping’. Een techniek waar men potjes op uw arm plaats. De sessie heeft een half uur geduurd, resultaat: een tsjoezeplek op mijnen arm, 45$ armer en mijn arm is nog steeds hetzelfde :p





Knap enal :p



Tis de kleine echidna :o





We hebben Wiebo zijn buitenverblijf wat aangeplant met een hele hoop verschillende soorten gras. Van woestijn naar oerwoud en maar eten! Content datie was! Ook nog een emu opgevuld en zijn kopje terug goed gezet. Hij zag er maar kaal en triestig uit, maar is nu weer helemaal de oude ;) Er is ook nog een possum binnengekomen die was aangevallen door een kat of hond. Overal wonden en uitgetrokken pels. Er zat niet veel leven in dus hebben we hem direct elektrolyten toegediend om zijn vochtbalans terug te herstellen en hem antibiotica ingespoten. Hij eet en drinkt, maar niet veel en ziet er maar slapjes uit, we’ll see..

Opvullen die emu

et voila!




De possum



en zijn bijtwonden..





Verder nogwat dagelijkse taken zoals het babysitten op de kleine skippies waarbij de vriendelijke muggen mij weeral goed liggen hebben gehad, met een beet of 20 als resultaat. Donderdag hebben we de canyon walk in yackandandah gedaan. Best wel mooi daar J Ook weer duusd boomstronken in brand moeten steken en vrijdag mocht ik een sugar glider gaan ophalen. We weten niet goed wat ermee gebeurd is dus afwachten of hij het haalt.



In de skippie yard



Vuurke

 

Sugar glider



Yackandandah canyon walk





Dit weekend gingen we normaal kastanjes gaan plukken, maar op de ene farm werken ze niet in het weekend en op de andere wouden ze enkel maar een kind aannemen. Die moeten ze minder betalen, met als gevolg dat ik hier nu wa niets loop te doen. Nuja op uw gemak in de zetel liggen doe wel deugd na een week werken. Het is ook erg bewolkt dus heb ik maar naar Tropic Thunder gekeken, hilarische film. Vooral de moves van Tommy cruise zijn priceless ;)

Vandaag regende het nog steeds, maar toen het eindelijk wat opklaarde besloten we om naar Beechworth te gaan en wat in de stad rondlopen.
En dat was het alweer voor deze week. See you'se next time!

Moehaha ^^

Deze week in de shelter :)

Toen we zondagavond terug in de shelter aankwamen had Russel ‘the evil wombat’ de shelter geterroriseerd. Stoelen omver gegooid, hekken geplooid, de trap naar omhoog gelopen en aan de matras van Glenda beginnen kauwen terwijl ze er nog op lag, overal putten gegraven, midget de wombat haar hol proberen stelen en in wiebo’s yard proberen graken om kleine wiebo te doden. Russel was opgevangen bij mensen thuis en toen hij te groot werd en het ganse huis vernielde hebben ze hem naar de shelter gebracht. Hij leeft nu ergens in het bos, maar af en toe slaat hij toe. Eigenlijk zouden we hem moeten proberen vangen en ergens anders vrijlaten. Makkelijker gezegd dan gedaan :p Ook was er een kangoeroe binnengekomen die met haar hoofd ergens tegen was gelopen en een gezwollen hoofd had en een hersenschudding. Amigo het kleine vogeltje was in zijn slaap van zijn stokje gevallen (nachtmerrie ofzo :p) en heeft precies wat hersenschade opgelopen. Wat er allemaal niet kan gebeuren als je even weg bent.

Amigo

De volgende dag had ik net de wombatkooi uitgekuisd ton we werden opgeroepen voor een rescue. Een kangoeroe was aangereden door een wagen op een drukke weg. De politie stond ons op te wachten en hield het dier in de gaten. Ze hadden de opdracht gekregen dat ze het dier mochten neer schieten, maar gelukkig waren het dierenvrienden en hebben ze op ons gewacht. Terwijl Wyanda het anestheticum klaarmaakte hield de agente het verkeer tegen voor moest de kangoeroe op de weg springen. Haar colega ging een deken over de kangoeroe leggen terwijl ik de staart vast zou nemen. Dat verliep niet zo vlotjes en de kangoeroe sprong uit onze handen. Gelukkig stond Marion het dier op te wachten met het vangnet en konden we haar verdoven en terug meenemen naar de shelter. Toen we het dier lieten bekomen zagen we plots dat ze aan het bevallen was. Jammergenoeg was het een miskraam. Het is wel zeer uitzonderlijk om de geboorte van een joey mee te maken zei Glenda. Ze doet dit al meer dan 30 jaar en heeft het bijna nog nooit gezien. Diezelfde dag ook nog het hekken dat naar de buitenkeuken leidt ‘wiebo proof’ gemaakt. De openingen waren namelijk te groot. Ook weer gras moeten gaan halen. Dat valt op zich wel mee, maar aangezien de wagen zeer snel oververhit geraakt en het de hele weg berg op is, moeten we gans de weg aan 10-15km/h afleggen en halverwege stoppen om de motor te laten afkoelen, pff :p Daarna nog wat nappies (waarmee we de kleine skippies piddelen) opgehangen aan het wasrek en het werk zat er weer op voor vandaag.





Gevangen



Nog steeds wat suf van de verdoving



 



Pasgeboren pinkie, jammergenoeg dood..



 Dinsdag moest de dierenarts komen om de kangoeroe die we gisteren gered hadden te euthanaseren. Haar heup was gebroken en de enige oplossing is een zeer dure operatie waarbij er een metalen pin door het been wordt gestoken en waarbij we het dier gedurende 6 weken volledig stil moeten houden. Daarna terug een operatie op de pin te verwijderen en een lange revalidatie. Dit is onhaalbaar en vandaar.. verder nog met wiebo, de kleine en grote skippies gaan wandelen. Bill en Sam kwamen meehelpen met de kangoeroes en het ophangen van de takken in coopers yard. De kangoeroe yard is nu ook een voiliere waar de magpies in kunnen rondvliegen. Sunny’s poot verzorgt (de wonde ziet er zeer goed uit) en de tafel gemaakt die Russel vernielt had tijdens zijn slooptocht doorheen de shelter.

De volgende dag hebben we besloten om de kleine skippies yard eens grondig te kuisen. In de hoek van de yard lag er een hele hoop stro/stront die na enkele dagen van regen een moeras geworden was. Schop en kruiwagen in de aanslag en scheppen maar! Het heeft  toch een tijdje geduurd eer alles weg was, maar met een vers laagske stro erover ziet de yard er weer als nieuw uit. Vandaag was ook een grote dag voor de frogmouths. Die mochten naar de nieuwe voliere. Grappige vogels die overdag doen alsof ze een tak zijn. Ze hebben een super grote bek (vandaar de naam) en maken het geluid van een gsm die afgaat op trilfunctie :p Die avond heeft Sam ons meegenomen naar de pub. Elke woensdagavond kan iedereen die een muziekinstrument speelt daar komen spelen. Er zat 10 man country music te spelen, best gezellig J daarna nog een spelletje pool gespeeld tegen enkele marginale locals op de pooltafel die gebruikt werd in de film ‘Strange bedfellows’. Een film die opgenomen is in Yackandandah.




Sam aan het werk in de voliere

 

Fidget gidget






Strontschepper van dienst



This is my straw!







Glenda brengt een van de frogmouths naar de voliere



folk avond in de pub





Donderdag was een doordeweekse dag. Tijdens het verzorgen van sunny’s pootje heb ik wel een foto kunnen nemen van de ‘pinkie’ in haar buidel, iets wat je normaal nooit te zien krijgt. Dus bij deze hebben jullie allemaal een baby kangoeroe gezien! ;)

Little chopper  :)

Vrijdagochtend kwam Ranee ons ophalen om enkele dingen te gaan bezoeken. Normaal gaan we elke vrijdagavond en kunnen we niet echt meer iets doen dus het was tof om een extra lang weekend te hebben. Eerste stop, de Bright Brewery! Ze hadden daar duidelijk al van onze legendarische Belgische bieren gehoord, want 3 van hun bieren waren volgens een Belgisch recept gemaakt J Daarna nog een canyon walk langs de rivier gedaan en enkele winkels bezocht. Wyanda verlaat maandag de shelter en daarom hadden Marion en ik besloten om zaterdag gentse stoverij klaar te maken (gewoon een excuus om bier in ons eten de doen :p). Zelfs Glenda, die normaal de shelter niet verlaat voor etentjes,  en de nieuwe vrijwilligster Kathy zijn komen opdagen. Vandaag zijn we naar Mount Beauty gegaan om naar Darcie’s race te gaan kijken. Hij doet aan downhill mountainbiking. Veel hebben we niet kunnen zien want Darcie had tijdens een run zijn schouderblad gebroken. Klote want het was het state championship van Victoria. Direct naar het ziekenhuis (1 uur rijden) en terwijl Darcie en Ranee daar aan het wachten waren zijn Ronnie, Marion en ik naar Glenrowan gegaan. De stad waar bushranger Ned Kelly (zie een vorig blogbercht) om het leven kwam tijden een vuurgevecht tussen zijn gang en de politie. Aangezien we onze camera vergeten waren hebben we hier geen foto’s van (mongolen dawe zijn :p). De avond afgesloten met Marion’s zelfgemaakte heerlijke pannenkoeken! Tot daar mijn belevenissen deze week. Oja morgen moet ik naar de kiné omdat ik een spierscheur of iets dergelijk heb. Al die brouwerij bezoeken en bier proeven heeft mijn arm blijkbaar geen goed gedaan :p



Aport wiebo!



Bright brewery



Canyon walk






Canyon walk