9e week in Australië

G’day! Vorig weekend helaas geen tijd gehad om iets op mijn blog te plaatsen, maar dat ga ik nu allemaal goedmaken. Voor degene die denken dat Australië altijd ‘bakken en braden’ is, eerst even een kort weerbericht. Het is hier nu al bijna 2 weken aan het regenen en koud aan het wezen. Af en toe laat de zon zich eens zien en op een goede dag is het 20°C, maar daar stopt het ook. Nuja als het hier kouder wordt wil dat zeggen dat het bij jullie warmer wordt en dat mocht wel eens tijd beginnen worden ;)



Maandag 11 april

Door al die regen komen er veel regenwormen naar boven en daar zijn de kookaburras verzot op. Kookaburras zijn familie van onze kleine blauwe ijsvogel. Behalve het feit dat ijsvogels zalige beesten zijn, kunnen kookaburras nog iets speciaal. Ze lachen namelijk. Het is alsof er een hoop mensen zit te schaterlachen in het bos, echt bizar! :p Iemand die minder van de regen houd is Ron, de man van Glenda. Ron haat werken. Als het te veel regent kan hij blijkbaar niet met zijn graafmachine aan het werk en dat wil zeggen dat hij klusjes mag doen in de shelter, iets wat hij oh zo graag doet :D Dus dinsdag hebben hij en ik onze keukenkast wat hoger gemaakt. Na een lange zoektocht naar het geschikte hout konden we beginnen afmeten, zagen en alles aan elkaar zetten en de kasten erop plaatsen en vastvijzen aan elkaar. Daarna wou Glenda dat de gaten aan de achterkant verdwenen en dat de achterkant wit moest worden. We hadden grote stukken wit plexi glas maar omdat de achterkant niet even was en de plexi daardoor kon breken moest ik er eerst een grote plank op bevestigen. Het eindresultaat mocht er zijn en Glenda was tevreden. En ik ook, aangezien ik er meestal op moet koken :p


Inzoomen die handel!



Onze nieuwe keuken



Woensdag werden we opgeroepen (Ron weeral aan het zuchten dat hij iets moest doen) om een wallabi te gaan halen die voor de kantoren van een bedrijf in elkaar was gezakt. Verdovingsmiddel en een net meegenomen voormoest het dier willen ontsnappen. Daar aangekomen was het dier uitgeput, zelfs weg springen lukte niet meer. Verdoven en samen met mij op de achterbank van de wagen. Bij de plaatselijke dierenarts gestopt om het dier te laten onderzoeken. Dierenartsen moeten volgens de wet inheemse dieren altijd en gratis verzorgen. Vele geven niet om inheemse dieren en gratis verzorgen is uit den bozen. Gelukkig wouden ze meewerken en werd de wallabi onderzocht. Hij had niets gebroken en we wisten niet goed wat de oorzaak was, van het niet bewegen. Rehydratatie vloeistof onderhuids toegediend en terug naar de shelter gereden waar we hem in een verse stal gelegd hebben. Later op die dag nog een vreemde, maar mooie mot gevonden die siste als je ze aanraakte. Aangezien de sugar gliders hier verzot op zijn heb ik de mot voor het goede doel opgeofferd.

Ron maakt zich klaar!

Bij de dierenarts

Later die week wou de possum, die was aangevallen door een kat of hond, niet meer naar het toilet gaan, met als gevolg dat hij ook niet meer wou eten. Een goede scheut laxeermiddel doet wonderen en de volgende dag lag meneer zijn kooi vol keutels en was zijn etensbakje leeg. Ondertussen kon de wallabi nog steeds niet lopen en mocht ik hem elke dag verzorgen. Te beginnen met 9 druppels ‘Meticam’ met een zelfde hoeveelheid melk te mengen en oraal toe te dienen. Dit is voor ontstekingen tegen te gaan en om de pijn te verminderen. Daarna 0,5ml ‘Trisoprim’ (antibiotica) intra-musculair toedienen gevolgd door een dosis ‘Nutrigel’. Dit is een vitaminepasta die je mengt met water en ook oraal toedient. Aangezien het dier veel vocht moet binnen hebben krijgt hij ook 10ml ‘Lectade’ gemengd met 100ml lauw water. Dit is een rehydratatievloeistof die elektrolieten bevat. Regelmatig moest ik ook gras in zijn mond steken zodat hij toch iets van eten binnen kreeg. Dit moest elke dag herhaald worden.

Nutrigel

Zaterdag had ik een dag vrij en kwam Dino mij halen om te prospecting naar goud en andere zaken. Er wordt nog regelmatig goed gevonden. Natuurlijk moet je weten waar je moet zoeken en daar knelt soms het schoentje :p Wie niet waagt niet wint dus zijn we het de metaaldetector en goudpan op zoek gegaan naar rijkdom. Na enkele keren verkeerd gereden te hebben en een platte band te mogen vervangen weliswaar :p Ook naar een uitkijkpost geweest en naar een waterval gaan kijken in de buurt van onze zoekplaats. Veel gezocht, maar niets gevonden. Wel een wombatschedel meegenomen als souvenir. Nu enkel nog meesmokkelen naar België. Terug in de shelter kwam Ron als snel zijn goud verhalen vertellen. Een legende over een gold nugget zo groot dat je er op kan leunen :p Hij heeft mij wel nog een gezegd dat er in de creek hier een goede plek is om goud te vinden en daar ga ik dan ook in de loop van mijn stage eens gaan zoeken. Diezelfde avond nog een 'white tail spider' naast de wallabi gezien. De beet van zo'n spin kan je vlees doe wegrotten naart schijnt. Gezellig allemaal :)



Tjah :p



What a view







We keep in touch!

x