4de week in de shelter

Hoi iedereen, na 10 dagen afwezigheid terug een blogbericht! Te beginnen met vorige woensdag waar ik de rest van mijn tegels heb afgewerkt. Voor de zijkanten moesten er tegels op maat gesneden worden. Gelukkig had Glenda haar zoon een tegelsnijder en was mijn taak als klusjesman  snel gedaan, for now that is.. Tijdens de middag werden Wyanda en Sam opgeroepen voor een rescue. Een possum was in een nestkast gekropen zonder er rekening mee te houden dat zijn achterwerkte dik was. Best wel een grappig zicht :p De possum zat goed vast, maar Sam kreeg plots het lumineuze idee om zijn sex lube te gebruiken.. ‘Bart, get the lube out of my car, quik!’. Kwou echt nie weten wat ie daar allemaal met deed. Arme possum. Jakkie bah Sam! We hebben de possum wel losgekregen en sam heeft toen het gat van het nestkastje vergroot zodat de possum nooit meer vast zou komen te zitten en de sex lube enkel nog gebruikt zou worden persoonlijke doeleinden. Voor de rest was het een rustige dag. ‘S ochtends de wombatkooi uitgekuisd, met wiebo gaan wandelen, met de skippies gaan wandelen, flesjes geven, de kocketoes voederen, de kangoeroekak in de yards bij elkaar harken en s avonds iedereen nog een flesje geven en de kleine skippies piddelen (ze laten plassen en kakken). Hoe gaat piddelen nu in zijn werk vragen jullie zich wss af :p We nemen de kangoeroe op de schoot met de buik en de poep naar boven gericht. Dan is het de bedoeling dat we met speciale doekjes over hun ‘you know what’ wrijven. Van achter naar voor wrijven is meestal om ze te doen kakken en van voor naar achter om te plassen. Wie geluk heeft mag Tommy, aka ‘de fontein’ piddelen :p

Sam laat zijn lube het werk doen

De volgende ochtend weer dezelfde routine: ontbijt, wombatkooi kuisen, wandelen met Wiebo, yards raken, mad rush (alle grote skippies buiten de fles geven), enz.. ‘Savonds was het tijd om de getraumatiseerde possum vrij te laten en zijn nestkastje op te hangen. Ik was het slachtoffer en mocht in de boom kruipen om het nestkastje op te hangen. In het donker de boom in samen met de boormachine en het nestkastje. Bleek dat de schors van die boom zodanig dik was dat de vijzen niet diep genoeg in het hout konden dringen. Mocht ik eerst nog met een koevoet aan het werk, maar uiteindelijk hing het nestkastje op en was het tijd om de possum vrij te laten. Zo snel als hij kon verdween hij in de nacht, niet naar zijn nestkastje dat we speciaal daar gehangen hadden, maar gewoon naast de boom de bush in :p Tijdens het terugrijden naar huis nog een dode gifslang op de weg gevonden.

Door lube getraumatiseerde possum

Nestkast aan het ophangen

Vrijdag was een doordeweekse dag, tot we plots gezien hadden dat Sunny haar voorpoot er niet zo goed uitzag. De poot was gezwollen en hing er half af.. Ze had vastgezeten in een stropers val en had zich gelukkig kunnen loswrikken met alle gevolgen van dien. Beter zo dan dood gaan in een val natuurlijk. Sunny direct verdoofd en in een kooi gelegd zodat ze wat kon rusten. De volgende dag wouden we haar naar de dierenarts brengen. Terug verdoofd want een kangoeroe is enorm sterk en een wilde kangoeroe in de wagen is nu niet bepaald leuk. Toen we haar in de auto wouden leggen heeft ze de camera uit Marion haar zak had geschopt. Camera stuk. Dikke ‘lens error’ mijn kloten! De camera open gevezen en de lens er maar ingeduwd. De lens werkte toen terug (mits wat krakende geluiden), maar we hadden geen beeld. Op alle knopjes geduwd en na lange tijd proberen werkte de camera plots terug! Telkens als je inzoomt kraakt hij en als je volledig inzoomt krijg je terug de lens error, maar voor de rest werkt hij prima :p Toen Sunny terug kwam van de dierenarts was haar pootje geamputeerd. Spijtig, maar het moest om haar leven te redden.

Sunny's pootje

Zondag werden we gebeld door een vriendelijke man die ons brood wou geven voor de dieren. Wyanda en ik naar hem gereden en we kregen daar direct genoeg brood om een gans leger met te voeden :p Paardenman, want zo noem ik hem (hij had een paar paarden, vandaar :p)heeft ons daarna nog een korte rondleiding door zijn nieuwe huis gegeven. Daarna zijn we oude kranten gaan ophalen in de plaatselijke krantenwinkel. Achteraf Marion gaan oppikken om speciaal gras te gaan zoeken voor Sunny. Tijdens het uitspitten van het gras mijn schop gebroken dus konden we terug naar de shelter gaan. ‘Savonds zijn Ranee, Ronnie en haar zoon Darcie langsgekomen met lekker eten voor op de ‘barbee’ (BBQ) om Wyanda haar 40^ste verjaardag te vieren. Bbq’s zijn iets typisch Australisch en het is hier dan ook regelmatig barbee time J Ik had al gans de week geen douche kunnen nemen omdat de gasfles leeg was en Ron, de man van Glenda te lui was om een nieuw fles te gaan halen en aan te sluiten. There’s plenty of cold water , he said.. tsss  :p Uiteindelijk heeft hij de gas dan toch aangesloten en kon ik de week afronden met een welverdiende douche!

Redbelly black

Horseman







Nja.. :p



Barbee!



Week 3 in de shelter

Een groot deel van het bos staat vol met pijnbomen voor de houtindustrie. Als deze omgekapt worden komen de logger trucks ze halen om ze naar de zagerij te brengen. Vorig weekend ben ik met Ronny meegegaan om naar zijn logger truck te gaan kijken. De truck moest nieuwe banden krijgen en Ronny moest nog uitleg krijgen over hoe hij de oplegger moest inklappen. Daarna keer een blokske rond gedaan with the 600bhp truck. Terug bij hen thuis naar de ‘Heaven and Hell’ mijn gaan kijken waar er vroeger naar goud werd gezocht. Of ze veel gevonden hebben weet ik niet, maar er zijn over mine shafts in het bos alsook rondom de shelter. Die zijn meestal overgroeid met planten en er is dus altijd het gevaar dat je er in kan vallen. Naar het schijnt hebben ze er een tijd geleden een hond in gevonden die er al 3 maand in zat. Bij de ingang van ‘Heaven’ liep er nog een echidna rond. Echidna’s zijn mierenegels die samen met de platipus en de long beaked echidna de enigste dieren op aarde zijn die naast het zogen van hun jongen ook eieren leggen. 3 meter diep in de grot zagen we al dat het niet ging lukken om de overkant te bereiken. De volledige tunnel was ondergelopen dus zijn we maar terug naar huis gegaan.

Ronnies loggertruck



Mineshaft warning



Echidna



Aan de ingang van 'Heaven'



De volgende dag gingen Ranee, Ronny, Marion en ik naar een andere grot gaan kijken. Daarvoor moesten we wel eerst een massive hill naar beneden rijden in  4x4 style. De grot waar we gingen werd vroeger ook gebruikt door goudzoekers. Natuurlijk moesten we ook hier weer onder, boven, op en onder boomstammen klimmen. Een rivier oversteken door over een omgevallen boompje te balanceren en uiteindelijk nog wa rotsen te beklimmen. De grot zag er al veel beter uit dan de vorige. Groter en deze keer konden we er wel in.Wel maar voor 40 meter want de rest was ingestort :p Na het grotbezoek was het aan mij om in de 4x4 te rijden! Door de bush en op de wegen waar de loggertrucks rijden. Onderweg kwamen we nog een vriend van Ranee tegen. De reptile man noemde ze hem :p Ie was goed gaan zoeken en heeft ons voorgetoont hoe je met een goudpan moet werken. Tzal nog van pas komen! ;) Afgerond met een picknick en terug naar huis. Daar werden we opgewacht door ne kerel met een glazen oog. Hij ging met ons gaan kleiduifschieten. Ik enthousiast want het was de eerste keer dak me ne schotgun geschoten had. Nog veel kleiduiven neergeschoten ook! Daarna was dien kerel ant schieten en toen er plots een kaketoe overvloog begon ie er op te schieten! Tis een pest zegtie.. Toen was de fun er wel af! Na een tijdje was het geweer oververhit aan het graken dus konden we naar huis om aan ons avondeten te beginnen en daarna weer terug naar de shelter te gaan.

Reptile man



Kleiduifschieten

Maandag kregen we te horen dat de overheid het bos in brand ant steken was. Ze branden al het gras, struiken en een deel van de bomen af omdat dit grote bosbranden zou moeten verkomen. Bullshit want gras groeid snel terug en een bosbrand aansteken om een andere bosbrand te vermijden is maar nen dommen theorie. Ondertussen sterven er veel dieren in de brand. Grote bomen vatten vuur aan de stam en vallen uiteindelijk om. Gans het bos zag zwart van de as en er was geen leven meer te bespeuren. Het is dan onze taak om door de bossen te lopen en gewonde dieren te zoeken. Maandag 2 blotched tongue lizards gevonden. De ene onder een boomwortel en de andere half onder een rots. Die laatste zat nogal vast en was niet van plan om er uit te komen. Uitgraven dan maar. De 2 lizzards meegenomen naar de shelter. Ze hadden geen brandwonden en stelden het goed dus konden we ze de volgende dag op een veilige plek vrijlaten. Dinsdag hebben we de 2 grote blotched tongue lizards dan ook vrijgelaten! Aangezien hun bos platgebrand was zijn we een andere plek voor ze gaan zoeken. Op een heuvel nabij een riviertje waar veel schuilplaatsen zijn hebben we ze vrijgelaten. De eerste vrijlating was een succes ;) Daarna nog lang naar gewonde dieren gezocht maar niets gevonden.



Een klein deel van het verbrande Stanley state forest



Wyanda die net de botched tongue lizard heeft gered





Wyanda, Marion, ik en Sam



De eerste vrijlating



Op onze zoektocht naar gewonde dieren een zeer lange en stijle heuvel moeten afrijden. De remmen van de landcruiser werkte niet goed dus we waren blij dat we heelhuids beneden geraakt waren. De weg liep wel dood dus moesten we helemaal terug. Nu zou dit geen probleem zijn als de wagen goed werkte, maar de landcruiser heeft zo zijn gebreken en graakt snel oververhit. Dus halverwege de helling zijn we dan ook moeten stoppen om de motor te laten afkoelen. Aangezien de remmen het ook bijna begeven hadden rolden we bijna terug de helling naar beneden. Marion en ik hebben dan maar stenen en dikke takken onder de wielen geschoven. Dit hielp gelukkig en toen de motor terug afgekoeld was konden we terug naar de shelter. Het is nu woensdag en vandaag mochten we iets langer slapen want we zouden niet naar dieren gaan zoeken. Dat waren Glenda en Wyanda al gaan doen. Ergens was ik wel blij want het lange zoeken en niets vinden is echt frustrerend. Opgestaan en ne goeien boterham me choco gegeten! De kaketoes maïs gegeven en de wombatkooi uitgekuisd. Dan ben ik begonnen met het betegelen van de kasten die we vorige week geschilderd hadden. Khad da nog nooit gedaan, ma kmoe zeggen dat er nog redelijk goe uit zag. De tegels waren wel nie allemaal dezelfde grootte en ik had geen tegelsnijder om de rest goed af te werken, makom :p Dan kregen we plots een oproep dat er een kangoeroe aangevallen was door een hond. Het tegelen onderbroken en meegeholpen met het verzorgen van de wonden. Aangezien vliegen altijd aanwezig zijn moest de wonde binnenin ook behandeld worden tegen maden. Ook werd een infuus aangelegd om het dier te rehydrateren. Daarna het dier in de buitenkooi gelegd met een groot muggennet er omheen zodat de vliegen niet naar binnen kunnen. Later op de dag nog een lekkere beesting gegeten en alle bladeren rondom de shelter bij elkaar geharkt. We hebben deze later in brand gestoken zodat we een brand kunnen vermijden als de bosbranden plots te hevig worden. Nu is het beginnen regenen, en ik mocht alle eucalyptustakken in brand steken. Resultaat: ik klets nat en onder de as. Wel goed om de bosbranden tegen te houden natuurlijk ;)


Bijna klaar met betegelen



Eerste hulp bij de gwonde kangoero

 

De kooi met het muggengaas



De baby echidna kwam even een kijkje nemen :)



Donderdag de kangoeroe terug verzorgt. Eerst verdoven want het is een wild dier en die houden niet van mensjes en ook om onszelf te beschermen. De wonden gekuist en ontsmet en het dier antibiotica en rehydratatie vloeistof toegediend. Naar de avond toe is de kangoeroe jammergenoeg overleden..

Vrijdag was het gelukkig een vrolijkere dag. De 2 baby ringtail possums mochten verhuizen naar een grotere kooi. Fun verzekerd voor die beesten. Ze hebben er een hele dag in de takken geklommen! Daarna was het tijd voor de 2^e vrijlating. De 3 kleine blue tongue lizards konden eindelijk terug de natuur in J Voor de rest van de dag waren het de dagelijkse taken die op het programma stonden. ’s Avonds zijn we terug naar Ranee en Ronnie gegaan en ik mocht nog eens met de 4x4 rijden. Daar aangekomen ne goeien hamburger me chips gegeten! Ronnie heeft mij toen zijn reusachtig blik monster energie drink laten zien. Een blik van ne liter met op de voorkant de letters ‘BFC’ Big Fucking Can. Zo groot had ik een blik nog nooit gezien :p Zaterdag zijn we naar de dairy farm geweest van de ex schoonouders van Ranee waar we tot dinsdag blijven. We hebben voor de eerste keer meegeholpen met het melken van de koeien. Die beesten staan allemaal me hun gat naar u gericht. Probeer u maar keer kalm te houden terwijl ge de melkmachine op de uier zet. Af en toe zag ik daar een waterval pis uit die beesten komen en dan zijde blij daje net nie die koe aan het melken zijt! :p daarna nog alle melkmachines afspuiten en de kak wegspuiten en klaar was kees. Kheb vriendelijk bedankt voor de volgende keer. Zondag zijn we naar een stadje genaamd Bendigo geweest. Ook een goud stad tijdens de goldrush. Eerst iets gaan eten en wat rondgelopen in de stad en daarna wat winkels bezocht. De oude goudmijn is nu een toeristische attractie en daar zijn we dan ook eens naar gaan kijken. Best wel interessant om te weten hoe ze aan zo’n mijn beginnen en met hoe weinig middelen. Weken lang door rotsen kappen met pikhouweeltjes en een hamer en af en toe met dynamiet een rots opblazen. Gelukkig werd rond die tijd de pneumatische drilboor uitgevonden waardoor het werk iets sneller ging. Op het einde van de tour hebben ze ons nog een stuk kwarts laten zien waaraan enkele goudschilfertjes vastzaten. Daarna met de metaaldetector in het bos gaan zoeken. Ge weet maar nooit daje een ‘goldnugget’ vindt ;) De volgende dag hebben we niet veel gedaan, gewoon eens lui zijn is ook tof.

Ruby de wallabi



Abby de verlamde kangoeroe



Klaar voor de vrijlating



et voila






 

Milking the cows



In the goldmine



In search of gold ;)



Gold!











Dinsdagterug naar de shelter gegaan en omdat we een extra lang weekend niet gewerkt hebben gaan we nu langer werken dan normaal. Het zal dan ook 2-3 weken duren vooraleer ik nog iets op mijn blog plaats. Hopelijk gaat alles goed in België? :)

Adios amigo’s, tot de volgende!

x











week 2 in de shelter

Dag iedereen,

jammergenoeg had ik vorig weekend geen tijd om iets op mijn blog te posten. Daarom nu een extra lang blogbericht beginnende met wat ik vorige week heb gedaan. De dagen vliegen voorbij in de shelter! Om even te bekomen van het harde werken en om te kunnen ‘sight seeing’ gaan we elke vrijdagavond naar Ranee en Ronny. Twee weekends geleden zijn we samet met Loui, de zoon van Ranee, naar Beechworth geweest om wat rond te kijken in de stad en enkele winkels te bezoeken. Beechworth is een historisch goed bewaad ebleven stadje dat enorm gegroeid is tijdens the gold rush rond 1850.

Australië is nogal Amerikaans getint. De auto’s zijn groot en het populairste type is de ‘ute’. Ute’s worden enkel voor de Australische markt gemaakt en ze zijn de meest nutteloze johnny bakken die hier rondrijden. Voor degene die niet weten wat ute’s zijn: U neemt een gewone sedan en knipt hem in twee. Hang dan achter de voorzetels de bak van een pick-up. Et voila, de ute is geboren! Elke jonge gast of margie rijdt er mee rond :p Naast de auto’s zijn ook de huizen en woonwijken anders. Beechworth alsook Yackandandah (waar de shelter gelegen is) hebben een ‘western look’ wat het stadje extra gezellig maakt.



Ute



The famous bakery



  Het eerste wat we bezocht hebben tijdens het weekend was de beechworth bakery. Zeer bekend in Beechworth en omstreken. Je kan er gezellig op het terras broodjes en ander lekkers eten. De Ned Kelly pie is één van hun bekendste gerechten en is genoemd naar de bandit Ned Kelly, welke de bekendste bushranger van Australië was en voor velen een volksheld vanwege zijn strijd tegen de koloniale autoriteiten en voor anderen een gewetenloze moordenaar. In 1880 werd hij geëxecuteerd door onthoofding voor moord en overvallen.

Ned Kelly



Als je in de bakery iets besteld krijg je een soort UFO mee en als je bestelling klaar is begint da ding op te lichten. Strange, maar wel handig. Daarna nog wat rondgelopen en de Beechworth Sweet Company oftewel de Candy Shop bezocht. Al het candy en de lollypops worden grotendeels daar gemaakt. Elke muur staat vol met verschillende soorten snoep en je weet niet waar eerst kijken. Naar de CS gaan en niets kopen is ‘not done’ dus hebben we Cherry Apples gekocht. Aangezien het zondag de ganse dag geregend heeft (toch een beetje een belgisch gevoel) zijn we maar binnen gebleven voor de rest van de dag. Naar de avond toe was het gestopt met regenen en kwam de zon er terug door en hebben we het weekend afgesloten met een BBQ! Na het eten terug vol energie naar de shelter.



Beechworth UFO



Candy Shop

De 3 bluetongue lizzards stellen het goed. Als ze een aanrijding met een auto, waarbij ze uit de moeder gefloept zijn, overleefde zullen ze zeker en vast opgroeien tot gezonde bluetongs. Ze krijgen een mengsel van dogfood gemixt met banaan en als dessert grubs (larven van kevers) en sprinkhanen. De eerste vervelling verliep niet zo goed en ik moest de oude huid met een pincet verwijderen. Als die rond de tenen blijft zitten kunnen deze afsterven. Ze eten en drinken goed en worden elke middag in de zon gezet. Ze hebben hier nog niet zo’n slecht leven :p Normaal kunnen we ze volgende week terug vrijlaten. Aangezien Manuel, de spaanse dierenarts, woensdag de shelter verliet had hij belooft om voor ons een Spanish omelet te maken. We hebben er meer dan 2u aan gewerkt maar twas verdomme een goe omelet! (voor de nieuwsgierigen kan ik er altijd keer één maken)



Removing shedded sking from baby blue tongue

Manuel cooking his Spanish omelet

Voor de rest was het een beetje een droevige week. De 2 wombats die konijnen bleken te zijn waren te zwak en alle pogingen om de diertjes te redden ging niet en ze moesten daarom worden ingeslapen. Later deze week voelde Little Big Foot de kangoeroe zich niet zo goed. Na een wandeling door de bush was hij plots uitgeput en kortademig geworden. Manuel heeft hem toen teruggedragen naar de shelter want stappen en springen kon hij niet meer. Naarmate de dag vorderde ging het steeds meer bergaf met hem en iedereen was zeer ongerust. Wat er met hem aan de hand was wisten we niet precies. Het kon een blokkage in de darmen zijn, een maagkanteling, parasitaire wormen, who knows. Na het toedienen van antibiotica en andere medicatie kon hij plots terug een beetje gras eten, maar hij was er nog steeds slecht aan toe. Omdat Manuel de volgende dag vertrok en om iedereen een beetje op te beuren, hadden Marion en ik besloten om een ovenschotel te maken. Die viel gelukkig zeer goed in de smaak en niemand is gestorven aan een voedselvergiftiging. We konden niets meer doen om Big Foot te helpen en zijn dan maar gaan slapen terwijl Glenda de ganse nacht op hem gepast heeft. Toen we de volgende ochtend wakker werden was Little Big Foot overleden… Diezelfde dag volgde de begrafenis en dit heeft tot enkele dagen erna nog zijn sporen nagelaten bij sommigen… Dit was ook de dag dat Manuel vertrok. Hij zal zijn afscheid wel anders voorgesteld hebben. Voor hij vertrok is hij nog een Beesting gaan kopen, dat is een soort taart met appels en crème in. Dat beurde mij alvast wat op J




:(



Beesting

Het leven in de shelter gaat gewoon door en het was tijd om voor de bluetonge lizzards eten te gaan zoeken. Naast hun dogfood met bananen krijgen ze ook insecten en larven die ik onder boomstronken zoek hier in de bush. Tijdens mijn zoektocht naar eten nog een grote duizendpoot tegengekomen en nog wat skinken. Mijn dag was goed J

Grub



Scolopendra



Taking the skippies for a walk

Voor de rest waren het een beetje de wekelijkse taken die moesten gebeuren. Eten maken en kooien uitkuisen. Een wandeling maken met Wiebo en met hem spelen is altijd leuk, zolang hij uw voeten en enkels niet aanvalt. Bijten kan hij niet goed, maar hij houdt gewoon zijn mond open en bokt dan zo hard hij kan met zijn tanden tegen uw enkels! De koala’s moesten verse gum leaves oftewel eucalyptus hebben. Koala’s zijn zeer luie dieren en slapen dan ook 20-22u per dag. Als ze wakker worden is het zelfs maar voor 10min. Dat komt doordat hun dieet enkel uit een paar soorten eucalyptus bestaat en daar bijna geen energie in zit. Alsof dat nog niet genoeg is zitten de jonge blaadjes vol cyanide, wat giftig is en het verteringsproces net dat beetje moeilijker maakt. Er is dan ook veel tijd nodig om de blaadjes te verteren. We hebben 3 koala’s waarvan er één permanent in de shelter blijft. Blinky Bill is zijn naam en hij is zo blind als een mol :p Toen we de gum leaves in de kooi deden zat Blinky Bill mooi op ons te wachten (niet dat hij ons kon zien, maar swat :p). Koala’s hebben ook 2 duimen voor een super goede grip in de bomen. Aangezien die beesten gans de dag in een boom zitten is hun kont zeer hard. Kwestie van na 10min geen kramp te krijgen ;)

Blinky Bill

Vrijdag werden we opgeroepen voor een kangoeroe die was aangereden door een auto. Toen we daar aankwamen hadden ze het dier helaas al neergeschoten. Wat later vonden we ook nog de joey (zo worden baby kangoeroes genoemd). Die was ook dood, dus alweer een triestig moment. Alsof dat nog niet genoeg was ben ik ook nog tegen een metalen golfplaat gelopen met een snee in mijne kop als gevolg. Achja, de week zit er weer op en het is terug tijd om het weekend door te brengen bij Ranee! :)

King parrot



Praying mantis