week 2 in de shelter

Dag iedereen,

jammergenoeg had ik vorig weekend geen tijd om iets op mijn blog te posten. Daarom nu een extra lang blogbericht beginnende met wat ik vorige week heb gedaan. De dagen vliegen voorbij in de shelter! Om even te bekomen van het harde werken en om te kunnen ‘sight seeing’ gaan we elke vrijdagavond naar Ranee en Ronny. Twee weekends geleden zijn we samet met Loui, de zoon van Ranee, naar Beechworth geweest om wat rond te kijken in de stad en enkele winkels te bezoeken. Beechworth is een historisch goed bewaad ebleven stadje dat enorm gegroeid is tijdens the gold rush rond 1850.

Australië is nogal Amerikaans getint. De auto’s zijn groot en het populairste type is de ‘ute’. Ute’s worden enkel voor de Australische markt gemaakt en ze zijn de meest nutteloze johnny bakken die hier rondrijden. Voor degene die niet weten wat ute’s zijn: U neemt een gewone sedan en knipt hem in twee. Hang dan achter de voorzetels de bak van een pick-up. Et voila, de ute is geboren! Elke jonge gast of margie rijdt er mee rond :p Naast de auto’s zijn ook de huizen en woonwijken anders. Beechworth alsook Yackandandah (waar de shelter gelegen is) hebben een ‘western look’ wat het stadje extra gezellig maakt.



Ute



The famous bakery



  Het eerste wat we bezocht hebben tijdens het weekend was de beechworth bakery. Zeer bekend in Beechworth en omstreken. Je kan er gezellig op het terras broodjes en ander lekkers eten. De Ned Kelly pie is één van hun bekendste gerechten en is genoemd naar de bandit Ned Kelly, welke de bekendste bushranger van Australië was en voor velen een volksheld vanwege zijn strijd tegen de koloniale autoriteiten en voor anderen een gewetenloze moordenaar. In 1880 werd hij geëxecuteerd door onthoofding voor moord en overvallen.

Ned Kelly



Als je in de bakery iets besteld krijg je een soort UFO mee en als je bestelling klaar is begint da ding op te lichten. Strange, maar wel handig. Daarna nog wat rondgelopen en de Beechworth Sweet Company oftewel de Candy Shop bezocht. Al het candy en de lollypops worden grotendeels daar gemaakt. Elke muur staat vol met verschillende soorten snoep en je weet niet waar eerst kijken. Naar de CS gaan en niets kopen is ‘not done’ dus hebben we Cherry Apples gekocht. Aangezien het zondag de ganse dag geregend heeft (toch een beetje een belgisch gevoel) zijn we maar binnen gebleven voor de rest van de dag. Naar de avond toe was het gestopt met regenen en kwam de zon er terug door en hebben we het weekend afgesloten met een BBQ! Na het eten terug vol energie naar de shelter.



Beechworth UFO



Candy Shop

De 3 bluetongue lizzards stellen het goed. Als ze een aanrijding met een auto, waarbij ze uit de moeder gefloept zijn, overleefde zullen ze zeker en vast opgroeien tot gezonde bluetongs. Ze krijgen een mengsel van dogfood gemixt met banaan en als dessert grubs (larven van kevers) en sprinkhanen. De eerste vervelling verliep niet zo goed en ik moest de oude huid met een pincet verwijderen. Als die rond de tenen blijft zitten kunnen deze afsterven. Ze eten en drinken goed en worden elke middag in de zon gezet. Ze hebben hier nog niet zo’n slecht leven :p Normaal kunnen we ze volgende week terug vrijlaten. Aangezien Manuel, de spaanse dierenarts, woensdag de shelter verliet had hij belooft om voor ons een Spanish omelet te maken. We hebben er meer dan 2u aan gewerkt maar twas verdomme een goe omelet! (voor de nieuwsgierigen kan ik er altijd keer één maken)



Removing shedded sking from baby blue tongue

Manuel cooking his Spanish omelet

Voor de rest was het een beetje een droevige week. De 2 wombats die konijnen bleken te zijn waren te zwak en alle pogingen om de diertjes te redden ging niet en ze moesten daarom worden ingeslapen. Later deze week voelde Little Big Foot de kangoeroe zich niet zo goed. Na een wandeling door de bush was hij plots uitgeput en kortademig geworden. Manuel heeft hem toen teruggedragen naar de shelter want stappen en springen kon hij niet meer. Naarmate de dag vorderde ging het steeds meer bergaf met hem en iedereen was zeer ongerust. Wat er met hem aan de hand was wisten we niet precies. Het kon een blokkage in de darmen zijn, een maagkanteling, parasitaire wormen, who knows. Na het toedienen van antibiotica en andere medicatie kon hij plots terug een beetje gras eten, maar hij was er nog steeds slecht aan toe. Omdat Manuel de volgende dag vertrok en om iedereen een beetje op te beuren, hadden Marion en ik besloten om een ovenschotel te maken. Die viel gelukkig zeer goed in de smaak en niemand is gestorven aan een voedselvergiftiging. We konden niets meer doen om Big Foot te helpen en zijn dan maar gaan slapen terwijl Glenda de ganse nacht op hem gepast heeft. Toen we de volgende ochtend wakker werden was Little Big Foot overleden… Diezelfde dag volgde de begrafenis en dit heeft tot enkele dagen erna nog zijn sporen nagelaten bij sommigen… Dit was ook de dag dat Manuel vertrok. Hij zal zijn afscheid wel anders voorgesteld hebben. Voor hij vertrok is hij nog een Beesting gaan kopen, dat is een soort taart met appels en crème in. Dat beurde mij alvast wat op J




:(



Beesting

Het leven in de shelter gaat gewoon door en het was tijd om voor de bluetonge lizzards eten te gaan zoeken. Naast hun dogfood met bananen krijgen ze ook insecten en larven die ik onder boomstronken zoek hier in de bush. Tijdens mijn zoektocht naar eten nog een grote duizendpoot tegengekomen en nog wat skinken. Mijn dag was goed J

Grub



Scolopendra



Taking the skippies for a walk

Voor de rest waren het een beetje de wekelijkse taken die moesten gebeuren. Eten maken en kooien uitkuisen. Een wandeling maken met Wiebo en met hem spelen is altijd leuk, zolang hij uw voeten en enkels niet aanvalt. Bijten kan hij niet goed, maar hij houdt gewoon zijn mond open en bokt dan zo hard hij kan met zijn tanden tegen uw enkels! De koala’s moesten verse gum leaves oftewel eucalyptus hebben. Koala’s zijn zeer luie dieren en slapen dan ook 20-22u per dag. Als ze wakker worden is het zelfs maar voor 10min. Dat komt doordat hun dieet enkel uit een paar soorten eucalyptus bestaat en daar bijna geen energie in zit. Alsof dat nog niet genoeg is zitten de jonge blaadjes vol cyanide, wat giftig is en het verteringsproces net dat beetje moeilijker maakt. Er is dan ook veel tijd nodig om de blaadjes te verteren. We hebben 3 koala’s waarvan er één permanent in de shelter blijft. Blinky Bill is zijn naam en hij is zo blind als een mol :p Toen we de gum leaves in de kooi deden zat Blinky Bill mooi op ons te wachten (niet dat hij ons kon zien, maar swat :p). Koala’s hebben ook 2 duimen voor een super goede grip in de bomen. Aangezien die beesten gans de dag in een boom zitten is hun kont zeer hard. Kwestie van na 10min geen kramp te krijgen ;)

Blinky Bill

Vrijdag werden we opgeroepen voor een kangoeroe die was aangereden door een auto. Toen we daar aankwamen hadden ze het dier helaas al neergeschoten. Wat later vonden we ook nog de joey (zo worden baby kangoeroes genoemd). Die was ook dood, dus alweer een triestig moment. Alsof dat nog niet genoeg was ben ik ook nog tegen een metalen golfplaat gelopen met een snee in mijne kop als gevolg. Achja, de week zit er weer op en het is terug tijd om het weekend door te brengen bij Ranee! :)

King parrot



Praying mantis